Bedankt Gilbert, voor alles !

 

Beste Gilbert,

Wat we ons niet konden voorstellen, en wat we ook nooit wilden doen, moeten we vandaag: afscheid nemen van jou.

 

 

Toen je enkele jaren geleden eraan dacht om ontslag te nemen uit ons schoolbestuur, omdat je vond dat het allemaal wat moeilijker begon te gaan, was ons antwoord unaniem: je blijft bij ons Gilbert, desnoods dragen we je tot hier, maar ontslag, geen sprake van.

En zo geschiedde… Je kwam nog naar de vergaderingen, zolang het voor jou ging, we vierden je verjaardag in mei of juni, je kwam nog altijd naar het schoolfeest, de diploma-uitreiking, de afsluiting op het einde van het schooljaar, de restaurantdag, het jaarlijkse nieuwjaarsfeest, en elke keer waren we blij dat je erbij was: “Gilbert is er ook” zegden we dan. Het gelukzalig gevoel dat we compleet waren.

Ooit was het anders, en ging er geen dag of hoogstens een week voorbij of je was op school. Hele vakanties was je op school. Voor elke kleine of grote herstelling konden we op je rekenen. Je oplossingen voor sommige problemen zijn legendarisch en blijven gegrift in ons collectief geheugen. Meestal kwam er wel wat las- of smeedwerk aan te pas, want dat ambacht zat je in de genen. Je kon er ook uren over vertellen, hoe je op een bepaald moment dan toch de oplossing vond voor een probleem. Of hoe je uit recuperatiemateriaal iets nuttigs maakte. Dan glunderde je.

Samen hebben we de voorbije jaren op school heel wat grote werken gerealiseerd. Maar het grootste geluk zit in de kleinste dingen. Je was het gelukkigst als je in een klas, op de speelplaats, in de refter, op het dak, in de kelder, in de keuken,  of gelijk waar, een kleinigheid had kunnen oplossen waardoor alles en iedereen weer verder kon. Geen grootse dingen, dingen die misschien het vernoemen niet waard zijn, maar die oh zo belangrijk waren voor het dagdagelijks goed functioneren van de school.

De leerkrachten droegen je op handen. De kinderen kenden je bij naam. We hebben je naam vereeuwigd in het Gilbert Merckx-plein. Geen gebouw voor jou, maar een open ruimte, een plaats waar mensen kunnen samenkomen. Zoals ook jij altijd mensen samenbracht, mensen op wie je kon rekenen en die je kon overtuigen om mee te gaan in onze plannen.

We gaan je missen, Gilbert. Je vriendschap, je verhalen over vroeger, over Soeur Melanie, je optimisme, je enthousiasme over de plannen die we maakten, je vindingrijkheid,  je levenswijsheid. Je was voor ons de verbinding met het verleden en de blik op de toekomst.

Maar in kleine dingen zullen we je altijd weer ontmoeten. Als we  de school betreden langs de mooie poort die je voor ons hebt gemaakt, de verhalen die er aan verbonden zijn,  of als we op een stille avond nog eens langs het Gilbert Merckx-plein lopen, dat tijdens de schooluren bruist van kinderstemmetjes. Of als we de zaal klaar zetten voor de restaurantdag en je stok niet zullen vinden om de afstand te meten tussen de tafels. Je naam zal nog een leven lang worden genoemd.

Het ga je goed Gilbert.  Het was een geschenk om jou te mogen kennen en met jou te mogen samenwerken. Bedankt voor alles.

Wilfried Van Vaerenbergh,  voorzitter schoolbestuur

 


×